Wprowadzenie

W świecie pełnym zgiełku i spektakularnych wydarzeń łatwo zapomnieć, że za każdym miastem, ulicą czy nawet najmniejszym miasteczkiem stoją historie zwykłych ludzi. To właśnie te opowieści skradły serce Natalii Grabowskiej – młodej fotografki, która od kilku lat wędruje po Polsce, zatrzymując w kadrze codzienność osób, których nie spotkamy na pierwszych stronach gazet. W tym wpisie przybliżę Wam sylwetkę Natalii, przytoczę fragmenty jej ulubionych projektów oraz pokażę, jak jej praca uczy nas empatii i otwartości na drugiego człowieka.

Kim jest Natalia Grabowska?

Natalia ma 29 lat i pochodzi z niewielkiej miejscowości pod Krakowem. Już w dzieciństwie fascynowała się aparatem – babcia przekazała jej pierwszą analogową lustrzankę, a ojciec uczył, jak naświetlać fotografie w ciemni. Po liceum fotografowała architekturę Krakowa, jednak szybko poczuła, że jej prawdziwa pasja to ludzie i ich historie. Studia fotografii dokumentalnej ukończyła na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, ale to właśnie podróże „dookoła siebie” – odwiedzanie sąsiadów, spotkania w lokalnych klubach seniora czy towarzyszenie rolnikom przy żniwach – stały się jej głównym kierunkiem artystycznych poszukiwań.

Jej praca i najważniejsze projekty

1. „Portrety Sąsiadów”

W 2022 roku Natalia ruszyła z autorskim projektem „Portrety Sąsiadów” – cyklem zdjęć i krótkich wywiadów z mieszkańcami bloków z lat 70. w Katowicach. Chciała pokazać, jak w betonowym gąszczu wielkich osiedli zawiązują się przyjaźnie, jak działają wspólnoty mieszkaniowe i w jaki sposób „blokowiska” stają się dla ludzi domem. W ciągu kilku miesięcy sfotografowała ponad trzydzieści osób: od pani Stasi, która codziennie od trzydziestu lat rozpieszcza okoliczne dzieci drożdżówkami, po pana Marka – emerytowanego górnika, który na emeryturze otworzył w piwnicy niewielką pracownię malarstwa. Każdy portret opatrzony był kilkuminutowym nagraniem audio, w którym bohater opowiadał o swoim życiu, marzeniach i tym, co zdarzyło mu się na tym samym piętrze, gdzie mieszkał od urodzenia.

2. „Żniwa Nad Wisłą”

Latem 2023 roku Natalia spędziła dwa miesiące w okolicach Płocka, gdzie towarzyszyła rodzinom rolników przy tradycyjnych żniwach. Fotografowała zarówno pracę rąk – koszenie żniwiarką, snopowiązałki ręczne, omłoty – jak i chwile pożegnania z latem: wieczorne biesiady przy ognisku, rozmowy o zmianach klimatycznych i nadziei, że plony będą obfitsze niż w tym roku. Ten projekt zwrócił uwagę magazynów rolniczych, ale przede wszystkim zyskał uznanie lokalnych wspólnot: Natalia wydrukowała kilkadziesiąt odbitek i rozwiesiła je w świetlicach wiejskich, by każdy mógł zobaczyć swoją historię opowiedzianą w obrazach.